EVV Echt
Sportpad 4
6101 LJ Echt
Nederland
0475 486065
Route

Hoofdsponsor

Subsponsor

2000-2004 Eerste klasse

De eerste jaren in de Eerste klasse

Met de start van het derde millennium begon tevens de opmars van EVV. In het seizoen 2000-2001 traden de Echtenaren voor het eerst in de historie aan in de Eerste klasse en behaalden een niet onverdienstelijke zevende plek.

Het tweede seizoen in de Eerste klasse was meteen zeer succesvol. De tweede plek behaald in de competitie gaf recht op de nacompetitie, maar TEC uit Tiel was over twee wedstrijden de meerdere. Werd in Tiel nog met 0-1 gewonnen, in Echt waren de Betuwenaren de sterkere en wonnen met 0-3. Successen werden ook behaald in de districtsbeker. In Stramproy werd het favoriete UDI’19 in de finale na een 0-1 achterstand met 2-1 verslagen. Een week daarna werd de halve finale gespeeld  om de landelijke KNVB-beker. Na winst op Geldrop en een gelijkspel tegen Tonegido gaf het doelsaldo de doorslag in het voordeel van Tonegido.

In het derde seizoen in de Eerste klasse werd de openingswedstrijd tegen plaatsgenoot RIOS’31 met 2-1 gewonnen. EVV werd getipt als titelkandidaat en  enkele maanden later werd mede titelkandidaat Groene Ster in Heerlerheide met 4-1 verslagen. Echter de blauwwitten lieten in het verloop van de competitie de nodige steken vallen en na de 1-2 nederlaag in Echt tegen Groene Ster was wederom een tweede plek weggelegd voor EVV en mocht men opnieuw deelnemen aan de nacompetitie. In die nacompetitie trof men eerst Unitas uit Gorichem. Via twee mooie overwinningen (uit 2-3 en thuis 3-0) bereikte EVV de 2e ronde. Daarin moest men aantreden tegen Top uit Oss. In Oss werd een fraaie 1-2 overwinning geboekt, maar een week later troffen de ploegen elkaar weer in Echt en deze keer kwamen de Ossenaren als sterkste uit de bus (0-3). Top bleef in de Hoofdklasse en EVV moest het volgende seizoen weer aantreden in de Eerste klasse.

 

Op weg naar de Hoofdklasse

Het seizoen 2003-2004 bracht eindelijk de langverwachte promotie naar de Hoofdklasse. Als een van de titelkandidaten draaide EVV vanaf het begin mee in de bovenste regionen. Echter superieure wedstrijden werden afgewisseld met teleurstellende resultaten. Na de winterstop waren er nog drie titelkandidaten: EVV, EHC en RKONS. Terwijl de concurrenten punten verspeelden bleef EVV de punten bij mekaar sprokkelen. Eén wedstrijd voor het einde van de competitie zou EVV bij winst de titel kunnen pakken. Dat dit uitgerekend in het uitduel tegen RIOS’31 zou zijn, maakte het alleen maar pikanter. EVV liet er op die 25e april geen gras over groeien. RIOS’31 werd op alle fronten overtroefd en met een 2-5 zege kon EVV gaan feesten. Voor het eerst in de historie bereikte EVV de toenmalige hoogste afdeling van het amateurvoetbal. Trainer Jo Muyris kon bij zijn afscheid terugkijken op drie prachtige jaren bij EVV.